Tandartsbezoek

Alweer voor de tweede keer kreeg Kjeld een oproep om naar de tandarts te gaan. Als je hier in het systeem zit gaat dat dus allemaal 'vanzelf'. We gingen dus ook alweer voor de tweede keer. De wachtkamer vond hij erg leuk maar de behandelkamer wilde hij eigenlijk niet in. Bij mij op schoot (samen met nijlpaard natuurlijk!) wilde hij wel in de stoel zitten en liet zoetsappig in z'n mond kijken, met spiegeltje en al. De tandarts telde z'n tanden en kiezen en vond het er prima uit zien. Wij blij, al dat gedoe met beloningen, ruzie, zingen, houdgrepen toch niet voor niks...

Postman Kjeld

Alweer in zo'n ding met beweging en geluid. Ik geloof dat het 30 seconden duurt als je er een munt in gooit en dat is natuurlijk nooit lang genoeg. In deze had Kjeld al vaker gezeten zonder dat we er geld in gestopt hadden maar ja, vaders... Ik was denk ik in het winkeltje er achter. Geweldig wat ze daar verkopen en het is nog opheffingsuitverkoop ook. Allerlei keukenfrutsels, servetten, servies, thee enz.

Zelfstandig man!

Kjeld begint belangstelling te krijgen voor het zelf boterham smeren. Vooral omdat hij dan z'n Nijntje-mes mag. Van het smeren komt nog niet zoveel terecht...
Goed afgericht niet?

En dan het volgende hapje... Soms gaat hij voor het gemak en snijdt de boterham gewoon 1 keer door om hem dan dubbel op te eten.

Ochtendje BakkeToppen

Het was opa en oma-morgen op het kinderdagverblijf dus ging ik met Kjeld mee...

Erg leuk om weer een keer een beetje van de dagelijkse gang van zaken te zien. Kjeld was natuurlijk wel zeurderig naar mij toe maar dat is normaal. Heb ik ook al zo vaak op school gezien. En inderdaad zei de juf dat hij normaal niet zo is...
Met liedjes zingen begint hij al aardig mee te doen, heeeeel schattig!
Helaas heeft juf Sidse (spreek uit: Sieze, op foto hierboven) vorige week afscheid genomen omdat ze ergens anders is gaan werken. Gelukkig is Kjeld inmiddels zo goed gewend dat het niet al te heftig voor hem is.

Lekker een half uurtje naar buiten, alle grote speelkarren/fietsen uitproberen.

Dit sneue autootje vonden we in de schuur en in het donker daar zagen we niet dat het zo sneu was. Dus namen we het mee naar buiten...

Voordat we frokost(lunch) konden gaan eten moest de krokodil wel op de goede plek opgeruimd worden. Kjeld houdt er soms wel van de dingen precies te doen zoals ze horen.

Nieuwe autostoelen

Kjeld groeit zo guwelijk hard... nu alweer nieuwe autostoelen nodig. Casper had ze via internet besteld en ze kwamen in een grote doos. Die heeft daarna nog een tijdje als huisje dienst gedaan op Kjeld z'n kamer. Altijd leuk.
Je kan Kjeld geen groter plezier doen dan hem in een auto rond te laten darren. Alle knopjes en lichtjes worden uitgeprobeerd waar ik dan weer niet zo blij mee ben... Hier is hij aan het schoonmaken.
Het was best wel wennen dat hij niet meer strak in een gordel zit. In dit stoeltje zit hij in de gewone gordel dus een stuk losser. Tot nu toe is het goed gegaan al weet hij wel hoe hij hem los moet klikken...
De oude zijn trouwens al verkocht!

Herfst 2009

Deze foto's spreken wel voor zich denk ik...

Dit is het punt waar we altijd het dorp uitrijden als ik Kjeld naar de BakkeToppen (kinderdagverblijf) breng. Altijd prachtig maar deze keer extra. Normaal gesproken kunnen we zo ongeveer Iwan zien als we naar links kijken, nu zat alles in de mist.

Avondrood. Niet echt een geweldige foto. In het echt veel mooier, zo boven het meer.

Gymmen!

Vanaf begin september ga ik elke woensdagmiddag met Kjeld naar de peutergym (miniputter genaamd) in de Ramløse Hallen (het kloppende hart van ons dorp, de sporthal met -velden). Het is een redelijk massaal gebeuren met minimaal 1 ouder per kind en de start en afsluiting met gezamenlijk liedjes zingen (jawel, we kunnen al een paar woordjes meedoen!) en rondrennen valt niet in de smaak bij meneertje. Hij hangt en trekt en pruilt dan vreselijk maar we zetten door want het middengedeelte van de 'les' is geweldig.
De zaal is prachtig met geweldige materialen. Op de bovenste foto loopt Kjeld door een soort slakkenhuis gemaakt van een lange mat die op z'n kant staat.
De dame in het groen is de gymjuf. Altijd opgewekt, inpirerend en met goede tips. We moeten dus zelf ook alles meedoen, best vermoeiend eerlijk gezegd. Kjeld weegt al minstens 15 kg. en hem optillen enz. is niet meer zo makkelijk...

Hij is trouwens helemaal niet bang! Loopt zo over een bank en klimt in het klimrek. Alleen springen kan hij nog niet zo goed. Dan hangt hij aan mijn handen en laat zich bijna alleen maar vallen. Het meest geweldige is de 'teamtrack' die ze hebben. Een soort springkussen maar dan 2 meter breed, 15 meter lang en 50 cm. hoog (deze maten zijn gokjes hoor).

Kjeld's magneetbord

Boven de commode in Kjeld z'n kamer hangt een magneetbord. Eigenlijk altijd vol met post (heel veel kaarten van opa en oma krijgt hij), tekeningen (op deze foto van Juultje en Job, heel vaak ook van Annalief en Juule) en foto's (van toen hij nog maar een paar weken oud was tot in het zwembad en een groepsfoto van het kinderdagverblijf in Nederland). Al deze dingen helpen zo nu en dan bij het verschonen om hem niet te laten wiebelen. Hij begint zichzelf er te groot voor te vinden om te liggen maar soms kan dat niet anders...

Mama's nieuwe bril...

Geweldig toch?

Hij is ook voor mij wel een beetje groot. Maar ja, dat is mode...

Iwan en Kjeld

't Was weer voeten-in-een-emmer-met-een-laagje-water-week-tijd omdat het zo droog was...
Uitzicht over de paddock.

Iwan heeft altijd 'honger' en stapt zelfs een treedje hoger om een lekker hapje te pakken te krijgen. Ik laat hem meestal gewoon los op het 'erf' en hij weet dan heel goed waar hij heen wil.

Hier is hij heel alert. Stond bijna te snuiven. Op het terrein van de boerderij staat een klein woonhuisje waar een man woont die in een bandje speelt. Van de zomer oefenden ze regelmatig met de deur open en dat is natuurlijk heel spannend.

Kjeld voor het eerst mee naar het bos op de kar. Hij zat heel erg te genieten, keurig zich vasthoudend op het bankje achterin (onze taaljuf en haar dochter waren ook mee). Hij mocht ook even voorop de bok bij mij en wilde de leidsels wel vasthouden. Geweldig!!!